Twijfel over goed en kwaad na een metamorfose

Op een dag werd een man wakker om te constateren dat hij de gave van "X-straalvisie" had verworven.
"Ach, daar valt wel mee te leven," bedacht hij onwillekeurig, terwijl zijn blik op zijn buurvrouw in de badkamer aan de overkant viel, "Het biedt misschien wel perspectieven," dacht hij er zelfs bij, iets minder onwillekeurig.
Later die week ondervond hij ook dat hij reflexen "sneller dan een kogel" bleek te hebben gekregen. Dat was op het moment dat zijn overbuurman vanuit zijn dakraam met een oude legerrevolver op hem schoot omdat hij dat gestaar naar zijn huis ineens erg vreemd was gaan vinden, zeker nu zijn vrouw een uitgebreide douche stond te nemen. Als waren het twee vliegen had hij de twee kogels van zichzelf afgeslagen.
"Ik zit blijkbaar op een keerpunt in mijn leven," besefte hij na dit voorval.
Kort daarna bleek hij ook te kunnen vliegen en met zijn adem vallende bomen weg te kunnen blazen, net voor die op jonge moeders met een kinderwagen dreigden te vallen.
Zijn vrouw kreeg echter ook door dat er zich in haar man veranderingen voltrokken, en zij hoopte van ganser harte dat hij zijn nieuwe gaven alleen maar ten goede zou aanwenden, want zij kende hem onderhand: veel goede bedoelingen maar vaak worstelend met de begrippen goed en kwaad.


_____

Van de haan en de kip

Op zekere dag, na een aantal vernederingen en vragen die hij niet adequaat wist te beantwoorden, besefte een man dat hij voortaan beter als haan door het leven kon gaan. Hij liep kraaiend naar huis om deze nieuwe levenswending uit te gaan leggen.
Zijn vrouw was eerst met verstomming geslagen, maar toen zij, ook dank zij de atypische werking van haar sluitspier, eieren bleek te kunnen leggen (al waren het maar onooglijke steenachtige keutels) kakelde zij deemoedig dat zij haar man altijd zou blijven volgen in zijn zoektocht naar zijn plaats in de wereld.
Het hoeft niet gezegd, denk ik, dat zij met hun gekakel en gekraai op een muur van onbegrip stootten in hun kennissenkring, waar heel wat individuen toefden die zich veel edeler gevogelte waanden. Tenzij er iemand een ei tekort kwam. Dàn wilde men hen nog wel eens kennen.


_____

Meeval

Er is natuurlijk de vrouw met de gietijzeren tong, en neen, je wil eigenlijk niet aangesproken worden door haar, laat staan vol in de mond gezoend. Maar kijk, dat is meeval: zij ziet jou niet eens staan!


___

Over omgang met bokaalmensen

Mij kwam ter ore dat een grote groep mensen het verlangen koestert in een bokaal te mogen leven, al spreken zij zich daar niet graag publiekelijk over uit. Zij zouden eveneens heel goed beseffen welke offers dit van hen vergen zou, maar dat blijkt een prijs te zijn die zij er voor betalen willen. Wonderlijk is dat.
Die bokalen zijn ongeveer een meter hoog, onderaan wat breder dan bovenaan. Zij bieden ruimte aan één man of één vrouw, eventueel met een zuigeling. Hun geliefden zouden dan in de bokalen ernaast plaats nemen. Of daar rekenen zij toch op.
Er zou ook iemand moeten komen die de bokalen schoon houdt, en, in de zomer, uit de zon zet. Wie dat dan wel moet zijn vragen zij zich niet af. Het wordt als vanzelfsprekend aangenomen. Iemand die iets met bokalen heeft waarschijnlijk, maar toch de ultieme stap niet kan zetten.
Als de bokaalmensen op reis willen, en dat is een nood die zeker aanwezig is in onze maatschappij, dan stellen zij zich dit voor op basis van gespecialiseerde transporten.
Ik heb mij proberen voor te stellen hoe zo'n transport er uit zou zien. Machtig! Behalve wanneer het regent, want dan krijg je wasem op de wanden van de bokaal. Reizen op die manier is niet leuk.
Als iedereen in een bokaal zou gaan leven kregen we een totaal andere samenleving, met totaal andere omgangsvormen en -normen. Met etiketten ook. Weet men meteen wie meer of minder perfect is.
Misschien is dat wel de wens van de bokaalmensen. Al heb ik hen dat nog nooit duidelijk weten zeggen, zoals het hele verhaal mij ook maar ter ore kwam.


_____

Het voorkomen van zand in dromen (Modus Vivendi)

Het is nuttig dat de ene geregeld het huis schoon veegt als de andere zandkorrels verzamelt, en dat elk zich beperkt tot wat hij of zij het beste kan en zich daarbij neerlegt. Op die manier is het mogelijk om gelukkig te worden met het verzamelen van zand èn het geregeld schoonvegen, als activiteiten in één en dezelfde droom.


_____

Lapje (Een allegorie)

"Wij komen vanavond langs om het lapje te vervangen."
"Lapje vervangen? Welk lapje?"
"Je gaat ons toch niet vertellen dat je van niets weet?"
"Neen."
"Het lapje waar men je al jaren voorhoudt. Wij komen het vervangen door het onze."


_____

De man die zijn dood mocht kiezen

"Toch niet zo?"
"En zeker niet zo!"
"Beslist niet op die manier!!!"
"Het moet toch ook niet zo?"
"Is dat ook al een methode?"

Hij wond zich steeds meer op en jeremieerde dat het uiteindelijk niet uitmaakt hoe, sterven zou hij toch. Dat zijn dood onontkoombaar was had hij dan eindelijk toch begrepen.
Ik hoorde het aan en betreurde het dat hij niet kon kiezen. Hij had helemaal geen idee….
Op het laatst heb ik nog geprobeerd hem over de streep te trekken met voorbeelden uit de praktijk, maar hij vroeg bedenktijd. Beloofde zelfs dat hij beslist zou terugkomen. Alsof ik dat niet weet.


_____

De periscoop

Lang geleden werden wij nog beloerd door een periscoop. Weinigen herinneren zich dat nu nog. Ik wel.
Men vroeg zich af wat dat te betekenen had. Wie beloerde er ons? Waarom? In wiens opdracht?
Wij pasten wel op onze tellen toen. Toen de periscoop ons beloerde. Je wist het maar nooit.
Er is uiteindelijk nooit wat gebeurd hoor, en het loeren is ook opgehouden. Of we hielden er geen rekening meer mee, zo kan je het ook stellen. Anders houd je dat niet uit met een aldoor loerende periscoop. Als het dàt dan was, want daar raken de meningen ook over verdeeld. Iedereen denkt er tegenwoordig het zijne van.
Inmiddels, in de loop der jaren zijn we geworden wat we nu zijn. Zonder periscoop.
Hoe dat nu meevalt is moeilijk te zeggen.


_____

Voor de hand liggende technologieën

Wij kunnen nu steeds dieper in de grond kijken.
Meter voor meter strekt ons zicht steeds dieper.
We noteren elke centimeter winst.
Als medewaarnemer moet ik zeggen dat ik daar zeer trots op ben. De laatste millimeters die wij wonnen zijn trouwens aan mij te danken. Als projectleider ben ik ook de mens die al het allerdiepste in de grond heeft gekeken. Dat vergt natuurlijk geduld en kennis. Al van in mijn jeugd kijk ik in de grond.
Om nòg dieper te kijken is het wachten op nieuwe technologieën. Die zitten er zeker aan te komen. De mensheid heeft al heel wat technologie bedacht. Van sommige vraag je je zelfs af waarom in hemelsnaam, en waarom niet iets meer voor de hand liggend. Dan keken we nu misschien al wel vijftien centimeter dieper in de grond!


_____

De toekomst

Dat de toekomst morgen begint, was een les die niet voor iedere jongen even bevattelijk was, maar de meester zou het nog twee keer met andere woorden herhalen.


_____